เฮียฮ้อ คือชื่อที่หลายคนคุ้นหูเมื่อพูดถึงอุตสาหกรรมเพลงและความบันเทิงไทย โดยเฉพาะในยุคที่ค่าย RS ยืนหนึ่งเคียงบ่าเคียงไหล่กับค่ายใหญ่รายอื่น
บทความนี้จะชวนสำรวจเส้นทางชีวิตของ เฮียฮ้อ ตั้งแต่จุดเริ่มต้นธุรกิจเล็กๆ จนกลายเป็นหนึ่งในนักธุรกิจบันเทิงแถวหน้าของไทย
ทำความรู้จัก เฮียฮ้อ สุรชัย เชษฐโชติศักดิ์
อ้างอิง: prachachat
เฮียฮ้อ หรือ สุรชัย เชษฐโชติศักดิ์ เป็นนักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีน ที่เติบโตจากครอบครัวชนชั้นแรงงานธรรมดา ก่อนจะกลายเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารของ RS Group
เขาเกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 1962 เป็นลูกคนกลางในบรรดาพี่น้อง 7 คน พ่อประกอบอาชีพช่างทาสี แม่เป็นแม่บ้าน และเป็นน้องชายของ เกรียงไกร เชษฐโชติศักดิ์ ผู้ก่อตั้ง RS รุ่นแรก
จุดเริ่มต้นจาก Rose Sound สู่ RS Sound
เพื่อเข้าใจเส้นทางของ เฮียฮ้อ RS ต้องย้อนไปดูช่วงเริ่มต้นของธุรกิจครอบครัวในชื่อ Rose Sound
Rose Sound ร้านอัดแผ่นเสียงยุคแรก
ช่วงปลายทศวรรษ 1970 เกรียงไกร และ สุรชัย ในวัยยังไม่ถึง 20 ปี เริ่มทำธุรกิจอัดแผ่นเสียงและให้บริการเกี่ยวกับเพลงภายใต้ชื่อ โรสซาวด์ ด้วยเงินลงทุนหลักหมื่นบาท โดยเน้นอัดเพลงจากตู้เพลงและขายในรูปแบบแผ่นเสียงและเทป
ต่อมาเมื่อกฎหมายลิขสิทธิ์ใหม่ออกมา ทำให้โมเดลธุรกิจแบบเดิมของโรสซาวด์ได้รับผลกระทบ พวกเขาจึงเริ่มมองหาทิศทางใหม่ เพื่อให้อยู่ในอุตสาหกรรมเพลงอย่างถูกต้องตามกฎหมาย
เปลี่ยนผ่านสู่ RS Sound และค่ายเพลงเต็มตัว
ช่วงต้นทศวรรษ 1980 โรสซาวด์เปลี่ยนธุรกิจจากอัดเพลงขาย มาเป็นการทำค่ายเพลงเต็มตัว พร้อมเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น อาร์เอส ซาวด์ หรือ RS Sound โดยมีวง อินทนิล เป็นศิลปินกลุ่มแรกในสังกัด
การเปลี่ยนผ่านครั้งนี้ถือเป็นจุดเริ่มต้นยุคใหม่ของ เฮียฮ้อ ในฐานะนักธุรกิจบันเทิงอย่างแท้จริง เพราะเขาเริ่มเข้ามามีบทบาทด้านการบริหาร การมองตลาดเพลง และการสร้างศิลปินภายใต้แบรนด์ RS
ยุคทองของ RS และบทบาทของ เฮียฮ้อ RS
ชื่อของ เฮียฮ้อ RS เริ่มชัดเจนขึ้นในยุคที่อุตสาหกรรมเพลงไทยบูม และ RS กลายเป็นค่ายเพลงยักษ์ใหญ่
จากค่ายเพลงสู่จักรวาลป๊อปไทย
ในช่วงทศวรรษ 1980–1990 RS มีศิลปินชื่อดังหลายวง เช่น อินทนิล คีรีบูน ฟรุตตี้ และเรนโบว์ ต่อเนื่องด้วยศิลปินป๊อปและไอดอลยุค 1990–2000 จนกลายเป็นคู่แข่งสำคัญของแกรมมี่ในตลาดเพลงไทย
ขณะเดียวกัน เฮียฮ้อทำหน้าที่บริหารทิศทางบริษัท ดูทั้งเรื่องเพลง ภาพลักษณ์ การตลาด และการขยายสู่สื่ออย่างรายการทีวีและคอนเสิร์ต ทำให้แบรนด์ RS มีอิทธิพลอย่างมากในวงการบันเทิงไทย
อ้างอิง: Macthai
เข้าตลาดหลักทรัพย์และขยายธุรกิจ
ปี 2006 บริษัท RS เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ภายใต้ชื่อ บริษัท อาร์ เอส จำกัด (มหาชน) โดยมี สุรชัย หรือ เฮียฮ้อ นั่งตำแหน่งประธานกรรมการ และประธานเจ้าหน้าที่บริหาร
การเข้าตลาดหลักทรัพย์ทำให้ RS ต้องขยายธุรกิจจากเพลงไปสู่คอนเทนต์รูปแบบอื่น เช่น ช่องโทรทัศน์ ทีวีดาวเทียม และธุรกิจโชว์บิซ อย่างคอนเสิร์ตและอีเวนต์
การปรับตัวสู่ยุคดิจิทัล และโมเดล Entertainmerce
เมื่อโลกเข้าสู่ยุคดิจิทัล โมเดลธุรกิจเพลงแบบเดิมได้รับผลกระทบหนัก เฮียฮ้อ และ RS จึงต้องปรับตัวอย่างจริงจัง
จากธุรกิจเพลงสู่แพลตฟอร์มความบันเทิง
เฮียฮ้อ มองว่าธุรกิจเพลงเพียงอย่างเดียวไม่สามารถเป็น Core Business ได้ในระยะยาว เพราะรายได้จากเทป ซีดี และดิจิทัลลดลงต่อเนื่อง บริษัทจึงขยับไปสู่ธุรกิจทีวี แพลตฟอร์มคอนเทนต์ และการผลิตรายการ
ช่วงหนึ่ง RS มีช่องทีวีดาวเทียมและดิจิทัลทีวีหลายช่อง เช่น ช่อง 8 ทำให้แบรนด์ RS กลายเป็นทั้งค่ายเพลงและบริษัทสื่อครบวงจร ซึ่งสะท้อนแนวคิดของ เฮียฮ้อ ในการสร้างฐานรายได้ที่หลากหลาย
โมเดล Entertainmerce และธุรกิจสุขภาพความงาม
อ้างอิง: Positioningmag
ช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เฮียฮ้อขยับ RS ไปสู่โมเดล Entertainmerce ผสานความบันเทิงกับการขายสินค้าและบริการ โดยเฉพาะกลุ่มสุขภาพและความงามที่เขามองเป็นเสาหลักใหม่ของบริษัท
RS เปิดตัวสินค้าในกลุ่มดูแลสุขภาพ ความงาม และไลฟ์สไตล์ พร้อมใช้สื่อและคอนเทนต์ในเครือเป็นช่องทางสื่อสารและจำหน่ายสินค้า เป็นตัวอย่างของการใช้ฐานแฟนและคอนเทนต์มาสร้างมูลค่าทางธุรกิจรูปแบบใหม่
โปรเจกต์ใหม่ๆ
หนึ่งในโปรเจกต์ที่มีการพูดถึงคือ Popcoin ซึ่งถูกนำเสนอว่าเป็นแพลตฟอร์ม Smart Marketing บนเทคโนโลยีบล็อกเชน เพื่อเชื่อมแบรนด์ คอนเทนต์ และผู้บริโภคเข้าด้วยกัน
ในมุมของ RS การเปิดตัว Popcoin เป็นความพยายามต่อยอดสินทรัพย์ด้านคอนเทนต์และฐานผู้ชม ให้กลายเป็นเครื่องมือการตลาดรูปแบบใหม่ที่สร้างรายได้และโอกาสทางธุรกิจร่วมกับพาร์ตเนอร์
บทสรุป
เส้นทางชีวิตของ เฮียฮ้อ จากลูกช่างทาสีสู่ผู้บริหาร RS Group สะท้อนทั้งสายตาที่มองเห็นโอกาสและความกล้าปรับตัวตามสื่อและเทคโนโลยี ตั้งแต่ยุคแผ่นเสียง เทปคาสเซ็ต ค่ายเพลง ทีวี จนถึง Entertainmerce และบล็อกเชน
ดังนั้นชื่อของ เฮียฮ้อ สุรชัย เชษฐโชติศักดิ์ จึงไม่ได้หมายถึงแค่ในฐานะเจ้าของค่ายเพลงเท่านั้น แต่ยังคือภาพของนักธุรกิจที่พาองค์กรก้าวต่อท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงของโลกบันเทิงและโลกธุรกิจอย่างต่อเนื่อง
